DESPEDIDA
Aquesta és la història dels nostres set amics
De com van fer un planeta entre mil embolics
Un camí ple d’obstacles i de insatisfaccions
També ple d’alegries i de grans il·lusions
Açò es tan de debó que tal vegada no ha passat
Conte contat, conte acabat
Açò es tan de debó que tal vegada no ha passat
Conte contat, conte acabat








dijous, 7 de gener de 2010 a les 11:59 |
Adeuuuu!!! Quina pena! preciosa la cançó! Ha estat genial!
dijous, 7 de gener de 2010 a les 12:15 |
Resumint breument: Ha estat una passada! Enhorabona a tots!!
dijous, 7 de gener de 2010 a les 12:33 |
Gracias Miguel por compartir todo un año de belleza, poesía y emociones, donde el desarrollo de la vida desde la fábula no es más que el verdadero juego al que día a día apostamos todos.
Te agradezco que me hayas dejado participar en esto. Me he emocionado de verdad, me he reído de verdad, y lo voy a echar de menos, aunque sé que puedo empezar otra vez por el capítulo 01…
Muchas felicidades a todos los que habéis hecho posible este gran proyecto y aunque hayas tenido dificultades de horarios, vuelos, climatología… has conseguido tirar para adelante una gozada de serie.
Creo que ni con Falcon Crest me lo había pasado tan bien, y Un ou de closca verda lo supera en creces. Me encantaría que los productores del cor de la ciutat les flipara la serie para saber que tus fans tendríamos capítulos hasta 2017! jajajaj
Gracias.
dijous, 7 de gener de 2010 a les 12:45 |
Bravo! Molt guai tot, una sèrie plena de missatge i molt divertida!
dijous, 7 de gener de 2010 a les 13:39 |
Que puedo decir, simplemente magistral, amena, nueva visión de la creación. Gracias por haber ideado este proyecto para disfrutarlo semana tras semana.
Espero que los animales no dejen de tener contacto con los seguidores de la serie. Sería muy bonito que un día, por aquello del destino, estos seres se volvieran a reencontrar, nunca se sabe.
Finalmente y modo personal te quiero dar las gracias por haberme dejado entrar en el mundo de Un Ou de Closca Verda, sinceramente ha sido genial
Felicidades!!!!!
dijous, 7 de gener de 2010 a les 13:59 |
Jo no volia que acabes un ou de closca verda… m’ha agradat s’ideea de’n Jacobo de que un bon dia es retrobassin !
Per cert… podrieu fer un DVD amb tots els capitols en plan pelicula… jo el compraria
dijous, 7 de gener de 2010 a les 17:58 |
ME GUSTÓ MÁS VENT MALEIT. ME COSTÓ MUCHO ENTRAR EN UN OU DE CLOSCA VERDA Y AL PRINCIPIO NO ME GUSTABA PERO POCO A POCO FUI ENTRANDO Y AHORA, VISTA EN GLOBAL CREO QUE ESTÁ MUY BIEN. TIENE MUCHO SENTIDO EL TITULO Y ES INTERESANTE UN TITULO QUE SE DESVELA AL FINAL, SIGNIFICA QUE ESTÁ PENSADO. TAMBIÉN, UNA VEZ ENTRAS ENTIENDES EL MUNDO Y TE DEJAS LLEVAR. ENHORABUENA PERO ME GUSTA MÁS VENT MALEIT PORQUE EMOCIONA MÁS
dijous, 7 de gener de 2010 a les 18:22 |
Una pena que agi acabat, enhorabona a tots m’ha agredad molt.
dijous, 7 de gener de 2010 a les 18:29 |
Me ha entrado ganas de llorar…. si, de añoranza.
Solo quiero poner unas lineas para todas las personas “anónimas” que han ayudado en este proyecto, las que no son “anónimas” ya las conoceis todos.
Solo voy a nombrar a unas cuantas de las muchas que han apoyado y han perdido horas de sus dias de fiesta con estos “animalitos”: Mar, Paula, Sara, Pilarin, Jaume, Jacobo, Cristina, Edu… otras que nos hacian de transporte de comidas: Codo, Jordi, Pedro J., Guedi, Lluis, etc, etc. etc. y a nuestro “chico para todo” Jose, tanto para la percha como para atrezzo….¡guapo!.
Besos a todos
dijous, 7 de gener de 2010 a les 19:07 |
Una serie preciosa, fantàstica, plena d’humor, amor, bona feina, il.lusió, màgia….He disfrutat molt veient-la. I també ha estat un plaer i un honor participar-hi. Gràcies Miguel i Jaume per haver-me inclòs dins aquest equip de gent tant genial. Enhorabona a tots !!! i…fins la propera, que açò no tindrà aturai !!!
dijous, 7 de gener de 2010 a les 19:16 |
Ai, quina peneta! gràcies a tots pels bons moments que ens heu fet passar!
dijous, 7 de gener de 2010 a les 21:44 |
Fred, calor, pluja, vent, fang, plagues…. de tot menys fam (Grácias Concha) . . .però sempre cap a l’ermita, amb la fe cega cap el nou creador (Super Miguel).
El camí ha estat llarg, ple d’aventures,de coneixences, de noves il•lusions. I al final, quan tots ens hem tret les pells, sempre quedarà el millor record i una nova visió de la zoologia.
¡¡¡¡ENHORABONA I BEEESOOOOAAAABRAAAASOOOSSS !!!!!
From…..Camell
dijous, 7 de gener de 2010 a les 23:21 |
Enhorabona! A jo m’agrada més que Vent Maleit! Molt, molt bé!
divendres, 8 de gener de 2010 a les 0:08 |
Aiiii, no sé qué decir… Se me han puesto los pelos de punta con la canción final, por lo bonita que es y porque significa que sí, que se ha acabado… y me da mucha pena. Es cierto que hemos pasado mil penurias, pero yo volvería a rodar mañana mismo desde el primer capítulo. Bueno, Miguel… ¿para cuándo la próxima? jajajajaja!!!! Gracias por contar de nuevo conmigo. Ha sido un auténtico placer formar parte de esta pequeña y hermosa locura. Y un lujo contar con unos compis tan geniales. Gràcies a tothom i fins aviat, Un Ou de Closca Verda!!!
divendres, 8 de gener de 2010 a les 5:05 |
molt be, pero me falta saber que surt de l’ou
divendres, 8 de gener de 2010 a les 9:07 |
De dins l’ou i surt l’èsser humà, no?
divendres, 8 de gener de 2010 a les 9:48 |
Gracias a todos! Que bonitos comentarios! Abel, Jacobo, Camell, Marga… muchas gracias! Que bien lo hemos pasado! Aunque la proxima será más cortita y en un interior jeje
¿Qué sale del huevo? Pues no se muy bien… por eso no lo enseñamos… pero supongo que Homosopiens no va mal encaminado! ;D
Muas a tots!